De Klassieken Terwijl in Amerika de saxofoon furore maakt in de Jazz, wordt in Europa de saxofoon gebruikt in een heel ander genre. De klassieke muziek. Een genre waarin de saxofoon wat minder bekend is. Maar toch wel even omvangrijk en dynamisch. Twee pioniers in dit genre, namen die je al snel in de klassieke saxofoon literatuur tegenkomt zijn Marcel Mule en Sigurd Rascher. Marcel Mule (1901-2001) Marcel Mule moet wel een zeer muzikaal ventje zijn geweest toen hij jong was. Hij leerde al saxofoon spelen toen hij 7 was, koos voor de viool op zijn 9de jaar en met 12 jaar kwam daar ook nog eens de piano bij. Na zijn studie viool en harmonieleer aan het conservatorium in Parijs begon Mule zich rond 1921 meer serieus te bekwamen in het saxofoonspel. Hij sloot zich aan bij een millitaire kapel en ontwikkelde zijn muzikale smaak door aan steeds meer concerten dee te nemen. In 1923 werd Mule solosaxofonist van de Musique de la Garde Rxe9publicaine. Daar stichtte hij in 1928 het allereerste saxofoonkwartet, "Le quartour de la musique de la Guarde Republicaine". Een heel nieuw soort ensemble waarvoor dus geen kant en klare muziek bestond. Zij speelden aanvankelijk transcripties maar al gauw raakten componisten gexefnteresseerd en begonnen composities te schrijven voor het saxofoonkwartet. Mule speelde zelf sopraansax in het kwartet. Later ontstond uit dit kwartet Le Quatuor de saxophones de Paris 71 jaar nadat de eerste saxofoonklas van Adolf Sax was geschorst aan het conservatorium in Parijs volgde Marce Mule hem in 1942 op als saxofoondocent. Talloze saxofoonwerken zijn aan hem gewijd. Mule’s interesse lag hoofdzakelijk bij uitbreiding van de dun gezaaide symphonische saxofoonliteratuur. Hij besloot zich daarom zelf bezig te houden met de transcriptie voor saxofoon. In 1968 ging hij met pensioen en werd hij opgevolgd door zijn leerling Daniel Deffayet. Andere grootheden uit de klas van Mule zijn o.a. Jean-M. Londeix, Eugene Rousseau, Iwan Roth en Frederick L. Hemke.

Saxofoonklas van Marcel Mule

Marcel Mule is misschien wel een van de meest belangrijke pioniers voor de ontwikkeling van de klassieke saxofoon. Niet voor niets heeft hij de bijnaam ‘Le Patron’ (de beschermer) gekregen. Met zijn solo concerten als ook de optredens met saxofoonkwartet inspireerde hij menig componist om voor de saxofoon te schrijven. Daarnaast was hij een groot docent. Wij als saxofonisten hebben een veel aan Marcel Mule te danken.

Meer over Marcel Mule vind je hier
Luister* naar: Etudes Caprice van Eugene Bozza gespeeld door Marcel Mule.
Serenade Comiques van Jean Francaix voor saxofoonkwartet

Opereerde Marcel Mule met name in Frankrijk waar de saxofoon oorspronkelijk door Adolf Sax ontwikkeld werd. In het noorden van Europa maakte Sigurd Rascher furore als saxofonist. Ook zijn naam vind je veelvuldig boven saxofoonwerken achter de text opgedragen aan. Sigurd Manfred Rascher (1907-2001) Sigurd Rascher staat als Amerikaans saxofonist te boek maar werd geboren in Duitsland. Hij studeerde aanvankelijk klarinet aan de Musikhochschule in Stuttgart. Hij stapte echter over op de saxofoon, gaf les op muziekscholen en speelde in diverse orkesten. In 1933 werd hij aangesteld als saxofoondocent aan het Koninklijk Conservatorium in Kopenhagen, Denemarken. In 1934 volgde een zelfde aanstelling aan het Conservatorium in Malmxf6, Zweden. Hij bleef op beide consrvatoria werkzaam tot 1938. Met zijn amerikaanse debut in 1939 met de Boston Symphony en het New York Philharmonic werd hij de eerste saxofoonsolist in betrekking bij beide orkesten. Daarna zou hij met meer dan 250 orkesten wereldwijd optreden. Uit de duiste en scandinavische periode stammen meer dan 140 werken die aan hem zijn opgedragen, het merendeel behoort tot de belangrijke werken uit de saxofoonliteratuur uit de 20ste eeuw. Rascher gaf in Amerika les op de Julliard School, Manhattan School en de Eastman Schools of Music. De uitbreiding van de zogenaamde Top Tones, een techniek waarmee de omvang van de saxofoon meer dan een octaaf boven de conventionele F3 wordt uitgebreid werd met name door Rascher onder de aandacht van componisten gebracht.

Meer over Sigurd Rascher vind je hier
Luister** naar: Rhapsodie voor Saxofoon en Orkest van Claude Debussy gespeeld door Sigurd Rascher (complete versie)

Opvallend detail is dat Rascher en Mule beiden een zeer hoge leeftijd hebben bereikt. Misschien is saxofoon spelen wel heel erg gezond… Zij overleden beiden in 2001, Rascher in februari, vlak voor zijn 94ste levensjaar. Mule overleed in december, 100 jaar oud. Nog meer fragmenten van klassieke werken voor saxofoon merendeels opgedragen aan beide heren*:
Sonata van Paul Creston deel 3(opgedragen aan Marcel Mule)
Concertino van Jaques Ibert deel 3(opgedragen aan Sigurd Rascher)
Tableaux de Provence – Paule Maurice deel 3
Scherzo voor saxofoonkwartet- Alexander Glazounov
Valse Chromatiques- Pierre Velonnes

Audio fragmenten afkomstig van www.reedmusic.com
* Quicktimeplayer vereist Klik hier voor gratis download
** Windows Media Player vereist Klik hier voor gratis download